|
AYRILIRKEN
E n güzel yılları sende yaşadık.
L âkin en sonunda geldi ayrılık.
V edâ etmeye mi mecburuz artık,
E lvedâ okulum elvedâ sana.
D âimâ kalbimde bir yer var sana,
A rtık ayrılık var, elvedâ sana.
G eride kalıyor sözlü korkusu,
Ü züntü duyardık zayıf oldumu,
Z ahmetle alınan notun coşkusu,
E n zor derslerin o kalma korkusu,
L ise de bitince hepsi son buldu.
O lur mu hiç unutmak o ilk okul gününü.
K üçücük çocuklardık nasıl gördük bu günü.
U zakta görürdük hep okulun son gününü.
L âkin çok yakındaymış gözün uzak gördüğü...
U mmanlara açıldık demir aldık denizden.
M evlâya emânet ol çıkmazsın kalbimizden.
U zun ince bir yolda yürürken İbrahim`den,
Z erre zerre gözyaşı düşüyor AYRILIRKEN.
İBRAHİM
|